جنگ قدرت علیرضا دبیر با مهدی تاج؛ از «آقا رسول» مایه نگذارید!
به گزارش فوتبال 360، حالا دیگر 48 ساعتی میشود که از بگومگوهای علیرضا دبیر، رئیس فدراسیون کشتی، با مهدی تاج و مجموعهاش در فدراسیون فوتبال میگذرد. دو طرف هر آنچه در توان داشتهاند را در قالب طعنه و کنایه نثار هم کرده و جنگ زرگری به راه انداخته تا جایگاه، فدراسیون و کار خود را بر دیگری برتر نشان دهند. واضح است وقتی پای چنین جدال لفظی در میان باشد، عرصه از نیشهای تند هم خالی نیست.
پای حاکمیت را به میان کشیدند
وضعیت علیرضا دبیر در عرصه ورزش ایران روشن است؛ او با حمله سنگین به فدراسیون فوتبال، وارد این جدال شده و خواسته تا «حاکمیت تکلیفتش را با فوتبال مشخص کند». اینکه منظور دبیر از ورود حاکمیت به ماجرای فدراسیون فوتبال چیست را احتمالا خودش باید بعدا با شفافیت بیشتری توضیح دهد. او چندین سال است خود را مدیر تراز ورزشی معرفی میکند و میخواهد الگویی برای سایر مدیران هم باشد. دقیقا به همین خاطر است که هر از چندگاهی وارد کارزار فوتبالیها میشود و از علاقهاش به این رشته ورزشی و رفاقتش با ورزشکاران این رشته حرف میزند. با این وجود، اینکه او به مهدی تاج، دیگر مدیری که خودش را در عرصه مدیریت، تراز میداند، هجوم برده و خواسته تا حاکمیت تکلیفش را مشخص کند، عجیب است.
مدیریت با تزویر نمیشود
فدراسیون فوتبال هم که تصور نمیکرد روزی چنین مورد هجمه علیرضا دبیر قرار بگیرد، خیلی سریع با دو پاتک توسط مهدی محمدنبی، نایب رئیس و رحمان سالاری، عضو هیئترئیسه فدراسیون فوتبال، کنایه سنگین به دبیر زدهاند. اولی خواسته دبیر سرش در کار خودش باشد. نبی یادآوری کرده مدیریت فوتبال سخت است و با بقیه رشتهها فرق میکند. دیگری هم با طعنههای تند به دبیر، ریا و تزویر را گوشزد کرده و گفته که با تزویر نمیشود مدیریت کرد. البته که مسائل دیگری را هم مطرح کرده و مدیریت چتجیبیتی را هم به میان کشیده تا یادآوری کند اداره فوتبال کار سایر روسای فدراسیون فوتبال نیست.
مقرب و مقربتر؛ به آقا رسول کاری نداشته باشید!
جالب اینکه در جریان پاتکهای فدراسیون فوتبال ایران به علیرضا دبیر، اسمی هم از پهلوان رسول خادم آمده و یادآوری کردهاند محبوبیت بیدلیل نمیشود و دبیر باید بداند چرا مردم خادم را بیشتر دوست دارند. فارغ از درستی چنین گزارهای اما عجیب است که 2 مدیر مقرب و مقربترِ نهادهای دولتی، به یکباره علیه هم شدهاند. اینکه جنگ قدرتی در راه است که تاج احساس خطر کرده و یا قرار است جایگاه مدیریتی دبیر عوض شود، چندان اهمیتی ندارد. مورد عجیب آنکه هر دو مدیر، در سالهای اخیر، مقربِ نهادهای دولتی بوده و از هیچ کاری برای خدمتگزاری به آنها دریغ نکردهاند. عجیب است در چنین دعوایی هم باز باید اسمی از پهلوان رسول خادم به میان بیاید که جنسش، هیچجوره با این مدیران جور نیست.
رسول، محبوب مردم، دل از دنیای مدیریتی در این شرایط شسته و این روزها پیگیر کارهای نیازمندان است؛ کاری که دولتیها در انجامش اهمال میکنند. او قید قدرت را زده و به یاری مستمندان شتافته. پس، قطعا به فدراسیون فوتبال ایران نمیرسد در این جدال که جنس مدیرانش تفاوت فاحشی با آقا رسول دارد، بخواهد از او مایه بگذارد. این جنگ لفظی، جنگی بین مدیران مقرب دولت است و ارتباطی با رسول خادم ندارد و نخواهد داشت. واضح است در این جدال هرکه به دولت مقربتر، بختش بلندتر و احتمالا صندلیاش پر رنگ و لعابتر میشود. بقیه هم، حتی با وجود شایستگی بیشتر، احتمالا مثل سالهای اخیر، باید بیرون از گود بمانند و با انگهای گاهوبیگاه از سوی تعدادی از همین مدیران مقرب دولتی روبرو شوند.


