بهانه‌ای به اسم دستیار خارجی؛ مشکل بیشتر از این‌هاست آقای قلعه‌نویی!
به گزارش فوتبال 360، امیر قلعه‌نویی، سرمربی تیم ملی ایران، که قرار است در جام ملت‌های آسیا هم، همچون جام جهانی روی نیمکت ایران بنشیند، این روزها در پی نهایی کردن فهرست بازیکنانی است که قرار است برای فیفادی آبان به اردو دعوت کند. او که می‌داند جام پیش رو، در صورتی که به تعویق نیفتد، آخرین فرصت برای اثبات توانایی‌هایش خواهد بود، از تنگ شدن عرصه آگاه شده و حالا با نزدیک شدن یحیی گل‌محمدی به فدراسیون فوتبال، بیش از هر زمان دیگری، احساس خطر می‌کند. دست بر قضا این مورد آخر، یعنی توافق فدراسیون با یحیی برای نشستن روی نیمکت تیم امید، چندان به مذاق قلعه‌نویی خوش نیامده؛ چراکه باعث شده کدورت جدیدی بین او و مسئولان فدراسیون فوتبال شکل بگیرد.
دستیار خارجی می‌خواهم
امیر قلعه‌نویی چندان به نقد و انتقاد اعتقادی ندارد؛ حتی اگر گفته باشد به نقدهای سازنده گوش می‌دهد، باز هم چندان التزامی به اصلاح امور ندارد. یکی از مواردی که از روز نخست تا به الان، تبدیل به پاشنه آشیلی برای او شده، دستیارانی است که کنارش دارد. سال‌هاست می‌گویند این دستیاران در حد تیم ملی نیستند ولی قلعه‌نویی اعتقاد دارد در این زمینه حب و بغض صورت گرفته و همکارانش در زمره بهترین‌ها هستند. با این وجود، نمایش تیم ملی در جام جهانی که حتی از مرحله گروهی این دوره 48 تیمی هم صعود نکردند، باعث شد تا فدراسیون از اهرم فشار استفاده کند و به قلعه‌نویی بقبولاند که برای بقا روی نیمکت تیم ملی نیاز است تا با تعدادی از دستیارانش خداحافظی کند. از این رو، قلعه‌نویی قید همکاری با آندو تیموریان و هومن افاضلی را زد تا فضا برای ورود دستیار خارجی باز شود. برخلاف آنچه که از اظهارات اخیر او برآمده که گفته نیازی به تغییرات در کادر ندارد، خبر رسیده 2 بار به مهدی تاج نامه زده که چرا دستیار خارجی تیم ملی از راه نمی‌رسد؟ جالب است که اینجا هم پای یحیی گل‌محمدی در میان است و به نظر می‌رسد امیر از اینکه فدراسیون برای یحیی هزینه کرده چندان رضایتی ندارد.
برای فسخ یحیی پول هست برای دستیار قلعه نه!
مشکلی که قلعه‌نویی اخیرا به آن اشاره داشته این است که فدراسیون به دلیل هزینه‌های دلاری نتوانسته دستیار خارجی برای تیم ملی بیاورد. با این حال، اطرافیان قلعه‌نویی اعتراض کرده‌اند که چطور برای فسخ قرارداد یحیی گل‌محمدی با دهوک عراق، فدراسیون پول دارد ولی برای آوردن دستیار خارجی، پول ندارد؟ این سوالی است که فدراسیون را بر آن داشته تا واکنش نشان دهد و از این بگوید که رایزنی برای ورود دستیار خارجی امیر قلعه‌نویی در جریان است. با این حال، به نظر می‌رسد قلعه‌نویی بیش از آنکه دغدغه دستیار خارجی داشته باشد، نگران نزدیک شدن بیشتر یحیی گل‌محمدی است؛ چراکه شایعه شده او جانشین بالقوه امیر در تیم ملی بزرگسالان است و منتظر آخرین لغزش امیر مانده‌اند.
مشکل بیش از این‌هاست
امیر قلعه‌نویی در شرایطی در فاصله اندک تا جام ملت‌های آسیا به یاد دستیار خارجی افتاده که پیش از این نشان داده در حضور همین خارجی‌ها هم تیم ملی حرف زیادی برای گفتن نداشته است. امیر تا به الان 2 دستیار به نام‌های آنتونیو مانیکونه و آنتونیو گالیاردی داشته که هر دو پیش از جام جهانی قید همکاری با او را به دلیل رخ دادن جنگ، زدند. اگرچه گالیاردی مدت زمان کمی با قلعه‌نویی همکاری کرد ولی مانیکونه مدت زیادی دستیار امیر بود. هر دو هم در زمره مربیان شناخته شده فوتبال ایتالیا بودند ولی در ایران توفیقی نداشتند. حال این عدم توفیق همان چیزی است که قلعه‌نویی باید بیشتر به آن فکر کند.
در واقع سوال اصلی این است که قلعه‌نویی با دستیار خارجی چه دستاوردی برای فوتبال ایران داشت که نبودنش بتواند مضر باشد؟ واضح است استفاده از دانش روز فوتبال می‌تواند به هر سرمربی‌ای کمک کند؛ اما آیا قلعه‌نویی مردی است که از دستیاری غیر از الهویی مشاوره بگیرد؟ اینجا باید به همان بحث اصلی رسید و بررسی کرد آن روزها که قلعه‌نویی دستیار خارجی داشت چرا تیم ملی نمایش سینوسی و غیرجذابی داشت؟ اصولا هزینه کردن برای دستیار خارجی در عصر امیر قلعه‌نویی، خروجی چندانی نداشته؛ چراکه ساختاری که او و رفقایش برای تیم ملی تنظیم کرده‌اند ایراد دارد؛ ساختاری که بر پایه بازیکنان مسن بنا شده و به لحاظ تاکتیکی رشد و پیشرفتی در آن حاصل نشده است. دقیقا به همین دلیل است که مشکل این روز، ماه و سال‌های تیم ملی در عصر قلعه‌نویی، بود و نبود دستیار خارجی نیست؛ مشکل تفکر حاکم بر این مجموعه است که راه را برای تغییر بسته است.