مجتبی حسینی در «لایو 360»؛ کره و ژاپن به کنار، از ازبکستان هم عقب افتادیم
به گزارش فوتبال ۳۶۰، تیم ملی ایران در نخستین فیفادی پس از جام جهانی ۲۰۲۶، در مسیر آماده‌سازی برای جام ملت‌های آسیا ۲۰۲۷، مقابل ازبکستان و روسیه قرار گرفت و حاصل این دو دیدار، دو شکست برای شاگردان امیر قلعه‌نویی بود؛ دو مسابقه‌ای که نمایش تیم ملی در آنها با انتقادهای زیادی همراه شد و بار دیگر بحث درباره ساختار تاکتیکی، شیوه بازی و آینده این تیم در فاصله 3 ماه تا جام ملت‌های آسیا به میان آمد.
مجتبی حسینی، سرمربی باتجربه فوتبال ایران که سابقه حضور روی نیمکت چند تیم لیگ برتری را دارد، امشب میهمان عادل فردوسی‌پور در «لایو ۳۶۰» بود. حسینی در این گفت‌وگو درباره تفاوت نمایش تیم ملی مقابل ازبکستان و روسیه، ضعف در پرس تیمی، تکرار اشتباهات تاکتیکی و فردی، شرایط بازیکنان شاغل در فوتبال امارات و همچنین وضعیت محمدمهدی محبی صحبت کرد و در ادامه، درباره فاصله فوتبال ایران با کشورهایی مانند ژاپن، کره‌جنوبی و ازبکستان نیز نظراتش را مطرح کرد. حال می‌توانید این مصاحبه را در ادامه بخوانید.
*بازی مقابل روسیه و ازبکستان دو شبیه‌سازی متفاوت داشت؛ بازی ازبکستان شبیه دیدارهای مرحله نخست جام ملت‌ها بود و روسیه هم حریفی قدرتمند برای مراحل پایانی. تیم ملی در این دو بازی چه شرایطی داشت؟
تیم ملی ما با توجه به تجربه جام جهانی به این بازی‌ها آمد. در بازی اول مرحله گروهی جام جهانی چهار دفاعه بودیم و در دو بازی بعدی 5دفاعه بازی کردیم. در این بازی‌ها هم چنین شرایطی وجود داشت. برای بازی با روسیه تصمیم گرفته شد مثل جام جهانی با 8 بازیکن در فاز دفاعی بازی کنیم. چنین تصمیمی مشکلات خاص خودش را هم دارد.
ما تا جام ملت‌ها باید تصمیم بگیریم که با چه سیستمی قرار است فوتبال بازی کنیم. در بازی با ازبکستان، بازیکنان با شش نفر پرس می‌کردند و مدافعان ما هماهنگ نبودند. گل اول یک کادو بود. در مجموع کار تیمی خوبی نداشتیم و روی پرس حریف، واقعاً بازیکنان ما از جریان بازی خارج می‌شدند.
در بازی با روسیه هم نتوانستیم روی پرس روس‌ها کار کنیم. هر زمان پرس روسیه را رد می‌کردیم، بازیکنان این تیم دوباره به موقعیت‌هایشان برمی‌گشتند. بدون هیچ برنامه مشخصی برای موقعیت‌سازی بازی می‌کردیم. باید ببینیم با چه چیزی قرار است بازی کنیم. وقتی با دو دفاع میانی بازی می‌کنید، ساختار دفاعی کاملاً با زمانی که سه دفاع میانی دارید متفاوت است. باید تصمیم نهایی گرفته شود.
*پرس تیمی ایران را چطور دیدی؟
شدت بازی، هماهنگی و زمان‌بندی پرسینگ ما ایراد داشت. در برخی زمان‌ها روسیه از این اتفاق استقبال می‌کرد. آنها اعتمادبه‌نفس داشتند و با بازی‌سازی از عقب، بازی را مدیریت می‌کردند. سعی می‌کردند پنج نفر اول ما را جلو بکشند و بعد از پشت سر آنها بازی می‌کردند. این خودش یک هدیه بود.
در بازی با ازبکستان کمی وضعیت بهتر بود، اما دقایق خوب بازی کردن ما باید در تمام فازها بیشتر شود. در برخی مواقع مسئله به هوش بازیکن برمی‌گردد. بازیکن با بازی‌خوانی خودش بازی را مدیریت می‌کند و آگاهی محیطی پیدا می‌کند. بازیکنان ما مثلاً باتجربه هستند، اما در همین بازی‌ها چندین بار پشت سر مدافعان را خوردیم. در بازی با نیوزیلند هم دقیقاً صحنه‌های مشابهی دیده بودیم. برخی تصمیمات در صحنه آخر هم به کیفیت بازیکن برمی‌گردد. باید این مسائل را اصلاح کنیم.
*بخشی از صحبت‌های کادر فنی هم درباره اشتباهات فردی بود. ریشه این اشتباهات را کجا می‌بینی؟
اشتباهات فردی همیشه وجود دارد. برخی مسائل به بحث‌های تیمی برمی‌گردد، اما اشتباهات تاکتیکی و فردی ما دارد تکرار می‌شود. چیزی که وجود دارد این است که بحث‌های تاکتیکی در تیم ما تکرار می‌شود.
بخشی از این مسائل با انجام تمرینات در فضای شبیه بازی برطرف می‌شود تا شدت بازی برای بازیکن آشنا باشد. اگر قرار است کسی در یک مسئله پیشرفت کند، باید اول آن را بپذیرد. ما باید قبول کنیم که اشتباه یا مشکل داریم و بعد به فکر برطرف کردن آن باشیم. ریشه‌یابی و تمرین کردن باعث می‌شود مشکلات به حداقل برسد.
فوتبال است و هر تیمی ممکن است گل بخورد. هیچ‌کس فکر نمی‌کرد کرواسی 7 گل از انگلیس بخورد. ذات فوتبال همین است، اما باید این اشتباهات را بپذیریم و از تکرار آنها جلوگیری کنیم.
*سعید عزت‌اللهی را در باشگاه و تیم ملی با شرایط متفاوتی دیدیم. در شباب الاهلی فرم خوبی دارد، اما در بازی‌های ملی چندان سرحال نبود.
به شخصه نسبت به بازیکنانی که در امارات بازی می‌کنند، بعد از دو سال ماندن واقعاً نگران می‌شوم. از نظر بدنی تحت تأثیر قرار می‌گیرند. در گرما، مثلاً از ساعت ۹ شب بازیکنان در امارات تمرین می‌کنند و بدنشان افت می‌کند. سعید بازیکن خوبی است؛ فیزیکی است، در ضربات آخر اضافه می‌شود و جنگنده است، اما این بازیکن در شرایط امارات افت کرده است. سردار هم سردار سابق نیست. حتی باید قبول کنیم مهدی قایدی همان بازیکن سابق استقلال نیست. محمدمهدی محبی هم که به امارات رفت، یک بازیکن دیگر برگشت.
*بازیکن دیگری هم بوده که توانایی‌اش در باشگاه و تیم ملی متفاوت باشد؟
اول از همه باید ببینیم با چه تیمی بازی می‌کنیم. روسیه تیم باکیفیتی است. ما هم در تیم ملی نیستیم و خبر نداریم آنجا چه خبر است. ما یک فوتبال داخلی و یک فوتبال بین‌المللی داریم. در بازی‌های بین‌المللی، بازیکنان ما دچار شوک می‌شوند، چون تفاوتش با لیگ ما خیلی زیاد است.
*یکی از اتفاقات عجیب این اردو، ماجرای محمدمهدی محبی بود؛ بازیکنی که مقابل روسیه خیلی زود تعویض شد. خودش گفت مشکل عضلانی داشته، اما احسان حاج‌صفی تعویض را فنی اعلام کرد. برخورد با یک بازیکن به این شکل درست است؟
محمدمهدی محبی در نفت مسجدسلیمان بازیکن ما بود. ما در پست پشت نوک به او فضا می‌دادیم و اصلاً بازیکن همین پست است. او حتی در همین پست چند گل این‌چنینی زده است. مهدی در سه نفر پشت مهاجم می‌تواند در هر جهتی بازی کند.
باید به بازیکنی که جدید وارد یک فضا می‌شود، بیشتر فرصت بدهیم تا جا بیفتد. یک بار آقای ناصر حجازی در ذوب‌آهن که سرمربی تیم ما بود، تعریف می‌کرد که رایکوف آقای عزیز اصلی را بازی نداد و من را بازی داد. در بازی ترکیه ۱۹ سالش بود و چهار گل هم خورد، اما سرمربی تیم پشت سر بازیکنش ایستاد. باید پشت سر بازیکن ایستاد و از او دفاع کرد.
*به قهرمانی در جام ملت‌های آسیا امید داری؟
بحث امید نیست. من متخصص این کار هستم، طرفدار نیستم. ما عقب افتاده‌ایم و باید متوجه این موضوع شویم. ما از این قافله عقب افتاده‌ایم و باید برنامه‌ریزی کنیم.
کره و ژاپن شرایط مالی متفاوتی دارند و سابقه طولانی دارند، اما سوال من این است که ازبکستان چه شرایطی دارد؟ تفاوت ما با ازبکستان چیست؟ آنها هم وضعیت مالی خاصی ندارند، جمعیتشان هم زیاد نیست، اما برنامه‌ریزی دارند.