قلعهنویی علیه مواضع خودش؛ جوانهایی که نمیتوان در تیم ملی ندید!
به گزارش فوتبال 360، حدود 90 روز تا آغاز جام ملتهای آسیا 2027 به میزبانی عربستان باقی مانده است و تیم ملی فوتبال ایران جزو مدعیان بالقوه قهرمانی در این مسابقات به حساب میآید. نتایج ضعیف اخیر کسب شده نیز فدراسیون فوتبال را به این نتیجه نرسانده تا تغییراتی در کادر فنی به وجود بیاورد و شواهد و قرائن نشان میدهد امیر قلعهنویی برای دومین دوره متوالی هدایت ملیپوشان را در مهمترین رویداد فوتبالی قاره کهن به عهده داشته باشد. این سرمربی 62 ساله پس از فشار همهجانبهای که از سوی پیشکسوتان، کارشناسان، رسانهها و افکار عمومی دریافت کرد، از ایجاد تغییراتی در ترکیب تیم ملی خبر داد.
ایجاد یک انقلاب در فاصله حدود سه ماه تا آغاز بازیهای جام ملتهای آسیا نه منطقی است و نه کادر فنیای که طی این سالها کوچکترین قدمی در این مسیر برنداشته، جسارت انجام چنین کاریا دارد. با این حال تزریق شدن 3-2 بازیکن جوان به ترکیب اصلی و همچنین حضور چند مهره آیندهدار به چرخه تیم ملی میتواند نشانه مثبتی برای آینده باشد.
خط دفاع
فوتبال ایران طی 3-2 سال اخیر و خصوصا در این فصل مدافعهای میانی خوشپتانسیلی داشته که اکثر آنها میتوانند تا چند سال آینده جزو نیروهای کمککننده به تیم ملی نام بگیرند. محمدمهدی زارع که تجربه کوتاهی در فوتبال روسیه داشت، دوباره به لیگ برتر برگشت و در قلب خط دفاعی تیم مهدی تارتار خیلی زود جای خود را تثبیت کرد و به هماهنگی مناسبی با محمدحسین کنعانیزادگان دست یافت. با این حال، امیر قلعهنویی از این بازیکن در فیفادی اخیر بهرهای نبرد. زارع از نظر تجربی به شرایط مناسبی رسیده و میتواند همانند مرتضی پورعلیگنجی در جام ملتهای آسیا 2015 شگفتانه کادر فنی در ترکیب اصلی باشد.
دیگر بازیکن نسبتا جوانی که فصل فوقالعادهای را به همراه تیم باشگاهیاش سپری میکند سامان فلاح است. بازیکنی که در فیفادی اخیر نیز توسط امیر قلعهنویی به کار گرفته شد. باید دید با بازگشت احتمالی محمدحسین کنعانیزادگان، سامان مجددا فرصت خودنمایی پیدا میکند یا خیر. با این حال نباید از کنار نام این بازیکن به راحتی عبور کرد. به این 2 نفر باید محمدامین حزباوی را هم افزود. کاپیتان تیم امید در بازیهای آسیایی ناگویا که در لیگ 26 به وسیله محرم نویدکیا مرتباً مورد استفاده قرار میگیرد و تجربهاش به میزان قابل توجهی افزایش یافته است.
خط هافبک
یکی دیگر از پستهایی که جوانها میتوانند در آن حضوری پررنگ داشته باشند، خط میانی است. با وجود حضور محمد قربانی، امیرمحمد رزاقینیا جزو باکیفیتترین نفرات یکی2 سال اخیر فوتبال ایران بوده و عدم استفاده از او کملطفی بزرگی خواهد بود. هافبک 20 ساله استقلال در جام جهانی جزو نفرات حاضر در لیست نهایی بود ولی روی نیمکت سنجاق شد. او در استقلال مهرهای غیر قابل جایگزین است که با قابلیتهای زیادش میتواند برای هر سرمربی با هر رویکردی مهره ارزشمندی باشد.
محمدجواد حسیننژاد نیز دیگر بازیکن حاضر در میانه میدان به حساب میآید که امیر قلعهنویی و کادرش به او اعتقادی ندارند و همین مساله باعث تعجب فوتبالدوستان شده است. این بازیکن 23 ساله علیرغم حضور کوتاهمدت در ترکیب دینامو ماخاچقلعه در این فصل، کیفیت بالایی از خود در پست هشت و 10 بروز داده و میتواند کمبود بازیکن در این پست را از بین ببرد. هافبک سابق سپاهان خیلی کم در این سالها به تیم ملی دعوت شده و مدتهاست که حتی نامش در میان دعوتیها نیز به چشم نمیخورد. خلاقیت این بازیکن و تکنیک فردیاش میتواند به میانه میدان ایران گزینههای جدید و متنوعی هدیه بدهد.
وینگرها
اللهیار صیادمنش و مهدی قایدی، مهمترین جاماندههای این اردوی تیم ملی در پست وینگر بودند. اختلاف بین کادر فنی و صیادمنش به نظر جدی میرسد و برای حل آن باید میانجیگریهایی صورت بگیرد. پس از اظهار نظر عجیب کادر فنی راجع به اللهیار بابت مشکلات رفتاری و اخلاقی او، ستاره 25 ساله لخپوزنان لهستان اعلام کرد زیر نظر کادر فعلی به تیم ملی باز نخواهد گشت. با این حال در صورت حل مشکلات موجود، این بازیکن چندپسته و آماده میتواند خدمات زیادی در خط حمله عرضه کند. مهدی قایدی نیز دیگر بازیکنی است که غیبتش در فیفادی جاری عجیب بود.
باشو در اوج آمادگی نیست اما عدم دعوت از این بازیکن جزو اتفاقات غیرمنتظره لیست امیر قلعهنویی بود. مهدی در جام ملتهای قبلی نیز عملکرد خوبی داشت و عبور کردن از نامش در 27 سالگی، کار دشواری به نظر میرسد. البته قلعهنویی نشان داده اصولا اعتقاد چندانی به مدل بازی و فیزیک قایدی ندارد و خیلی سخت به او میدان میدهد. ستاره بوشهری النصر دبی در جام جهانی نیز فقط 45 دقیقه به کار گرفته شد.
مهاجمها
دیگر پستی که دست کادر فنی را برای جوانگرایی باز گذاشته، خط حمله است. به جز اللهیار صیادمنش که توانایی بازی به عنوان مهاجم مرکزی را دارد، نفراتی چون کسری طاهری، پوریا شهرآبادی و حتی سعید سحرخیزان پتانسیل حضور در تیم ملی بزرگسالان را به عنوان مهرهای مهم دارند. کسری پیش از این نیز به وسیله امیر قلعهنویی به اردوها دعوت شده، در اردوی بعدی دیگر دغدغه بازیهای امید را ندارد و میتواند بازدهی بالاتری نسبت به دنیس درگاهی داشته باشد.
پوریا شهرآبادی نیز با قدوقامت و کیفیتی که در بازی بیرون از محوطه دارد، انتخابی جذاب برای خط حمله خواهد بود. در کنار این نفرات سعید سحرخیزان نیز یک بازیکن متبحر در پرس از بالا است و میتواند با دوندگی بیامانش بازیسازی هر خط دفاعیای را مختل کند. او در این فصل برای استقلال نیز گلهای مهمی در لیگ و آسیا به ثمر رسانده و نشان داده که از این حیث نیز بازیکن قابل اتکایی شده است.
بازهم باید گزاره ابتدای این گزارش را تکرار کرد. در فاصله اندک باقی مانده تا آغاز جام ملتها و با توجه به انتظار قهرمانیای که وجود دارد، ایجاد یک انقلاب در ترکیب اصلی تیم ملی کار چندان حرفهای و منطقیای نیست اما مشخصا میتوان چند بازیکن جوان و کمسنتر از مهرههای باتجربه و کهنهکار فعلی را به ترکیب اصلی اضافه کرد و عده دیگری را نیز به چرخه نفرات مهم تیم تزریق کرد. باید دید امیر قلعهنویی در این موقعیت بحرانی و پس از انتقادهای بهحق صورت گرفته تغییری در روند کارش به وجود میآورد یا خیر. عبور کردن از نام همین جوانها کجسلیقگی خاصی را میطلبد که باید به انتظار نشست و تماشا کرد، آیا این قله بار دیگر توسط کادر فنی فعلی فتح خواهد شد یا خیر.



