رضایت وزیر از فدراسیونِ مهدی تاج؛ «بیایید شک کنیم!»

به گزارش فوتبال 360، تیم ملی فوتبال ایران بعد از صرف انرژی زیاد در جام جهانی و البته دریافت پاداش کلان برای صعود به این تورنمنت، با کسب 3 امتیاز از گردونه رقابت‌ها در همان مرحله گروهی کنار رفت تا وعده‌های کادرفنی، ذره‌ای محقق نشود. پیش از این، با توجه به 48 تیمی شدن جام جهانی در آمریکا و شانس زیاد تیم‌های سوم گروه‌های مختلف برای حضور در مرحله حذفی، وعده داده شده بود ایران نه یک مرحله، بلکه 2 مرحله در جام جهانی بالاتر خواهد رفت. حذف از مرحله گروهی اما «شعار» بودن این وعده‌ها را برجسته‌ کرد. اگرچه جریان و نگاهی سعی در «حماسه‌سازی» و «دستاوردسازی» از این نتایج به شدت معمولی در جام جهانی داشت و حتی سعی شد با به راه‌اندازی مراسم استقبال در فرودگاه مهرآباد، از این عملکرد در حد قهرمان‌ها تمجید شود؛ اما بیداری رسانه‌ها و مردود بودن چنین نگاهی نزد مردم، همه چیز را برای مسئولان فدراسیون فوتبال و اعضای کادرفنی، نقش برآب کرد.

کسی قدرت حسابرسی دارد؟

واقعیت عریان است؛ ایران یکی از ناکام‌ترین تیم‌های خوش‌رنکینگ فیفا در جام جهانی بود؛ اما در عین شگفتی، تنها تیمی است که مسئولان فدراسیون و فنی‌اش حاضر به پذیرش قصور خود نیستند، عذرخواهی نمی‌کنند هیچ، طلبکار هم نشان داده‌اند. این عده که پیش از این با القای پشت‌گرمی‌شان به نهادهای خاص از پاسخگویی در امان بودند، حالا مجبور هستند تا بالاخره نزد نهاد و مقامی به آنچه که انجام داده و نداده‌اند، اظهار کنند. از این رو، در اولین قدم، احمد دنیامالی، وزیر ورزش، مهدی تاج، رئیس فدراسیون فوتبال، را فراخوانده تا گزارش او از عملکرد تیم ملی در جام جهانی را بشنود. این یکی حداقل برای گروه مغروری که نگاه بالا به پایین به مخاطبان فوتبالی دارند، شروع بدی نیست؛ اینکه تاج بداند مجموعه‌اش باید بابت نتایج معمولی که در جام جهانی گرفته، پاسخگو باشد. با این وجود اما به نظر می‌رسد چنین دعوتی هم  داستان‌سرایی‌های مهدی تاج و مجموعه‌اش را پایان نداده است.

واقعا وزیر از فدراسیون فوتبال راضی است؟

مهدی تاج که پیش از این در دو مقطع بسیار کوتاه در واکنش به نتایج تیم ملی فوتبال ایران در جام جهانی، پیرو همان داستان دستاوردسازی، آن‌ها را بسیار خوب توصیف کرده بود، پس از خروج از جلسه با وزیر ورزش، در چرخشی آشکار، جمله مشهور منتقدان تیم ملی را به زبان آورد؛ او از این گفت که نتایج تیم ملی در جام جهانی در حد قهرمان‌ها نبوده ولی فاجعه‌ هم نیست. تا همین‌جا مشخص است جلسه با وزیر ورزش و اظهاراتی که در آن جلسه شنیده، روی نظریاتش اثر گذاشته. با این حال، بخشی که همچنان او را راغب به داستان‌سرایی‌های یک سویه می‌کند، مربوط به جایی است که می‌گوید وزیر ورزش از عملکرد فدراسیون فوتبال «رضایت کامل» دارد. تاج می‌گوید: «امروز جلسه‌ای سه‌ساعته با موضوع بررسی عملکرد فدراسیون فوتبال در جام جهانی برگزار شد. دوستان مختلفی هم دعوت شده بودند و خوشحال شدم که عملکرد فدراسیون در همه حوزه‌های مربوط به جام جهانی مورد بررسی قرار گرفت. آقای دنیامالی رضایت کاملی از عملکرد فدراسیون در این مسابقات داشتند».

اینجا ولی واقعا باید شک کرد؛ در واقع باید به دنبال دلیلی گشت که چرا مهدی تاج با استناد به آن، از رضایت وزیر ورزش حرف می‌زند. در سطح بالاتر، وزیر ورزش از چه چیزی در فدراسیون تاج و مدیریت تحت امر او رضایت کامل دارد؟

واقع‌بین باشیم!

مهدی تاج مدیر خبرسازی است؛ او همان فردی است که پس از دیپورت شدن از کانادا داستانی حماسی توسط نزدیکانش به خورد رسانه‌های مطبوعش داد و از این گفت که تلفن نخست وزیر کانادا را ریجکت کرده و به دلیل آنکه عزت ایرانی‌ها حفظ نشده، حاضر به شرکت در کنگره فیفا نشده. هرچند که این تمام ماجرا نیست؛ تاج پیش از این از وعده‌های مکرر جانی اینفانتینو، رئیس فیفا، خبر داد که تمام هم و غمش را تیم ملی ایران می‌داند. آش به قدری شور شد که وزیر ورزش بعدها بابت چنین داستان شاکی شد.

حالا با چنین پیش‌زمینه‌ای، طبیعی است که باید به روایت‌های مهدی تاج درباره رضایت کامل وزیر ورزش از او تردید کرد. اگرچه وزیر هنوز اظهارنظری در این مورد نکرده ولی با توجه به سابقه مدیریتی دنیامالی در ورزش قایقرانی، عضویت در اتحادیه جهانی رشته موردنظر و کسب مدال آسیایی همان رشته‌ای که ریاستش را بر عهده داشت، می‌توان تصور کرد وزیر تفاوت ورزش حرفه‌ای و همگانی را به خوبی می‌داند.

در واقع او به خوبی از این موضوع آگاه است که وقتی فوتبال ملی هزینه‌های مادی و معنوی زیادی برای ایران به بار آورد، کسب 3 امتیاز در گروه ایده‌آل و حذف زودهنگام از جام جهانی، «رضایت کامل» در پی نخواهد داشت. اگر واقعا در سطح وزارت هم چنین نگاهی به نتایج و عملکرد فدراسیون فوتبال وجود دارد، دیگر نباید انتظار تحقق «ایران قوی، ورزش قوی» را داشا؛ شعاری که احمد دنیامالی به خوبی می‌داند محقق کردن آن با چنین مدیریتی در فوتبال و چنین نتایجی در جام جهانی، فرسنگ‌ها فاصله دارد.