یک حقیقت تلخ؛ ماموریت مسی در آرژانتین تمام شد
به گزارش فوتبال ۳۶۰، آرژانتین فقط یک مسابقه دیگر با حضور دوباره در فینال جام جهانی فاصله دارد اما شاید هیچوقت در مسیر دفاع از عنوان قهرمانی تا این اندازه آسیبپذیر به نظر نرسیده بود. آلبیسلسته پس از ۳ شب نفسگیر مقابل کیپورد، مصر و سوئیس، حالا باید در نیمهنهایی به مصاف انگلیسی برود که بسیاری آن را نخستین آزمون واقعی این تیم در جام جهانی ۲۰۲۶ میدانند. از یک سو تجربه، شخصیت قهرمانی و حضور لیونل مسی قرار دارد و از سوی دیگر تیم، نشان داده دیگر مثل قطر ۲۰۲۲ شکستناپذیر نیست.
قهرمانی که هنوز راه بردن را بلد است
اگر قرار باشد مسیر آرژانتین تا نیمهنهایی را با یک جمله توصیف کنیم، باید گفت: «این تیم هنوز راه زنده ماندن را بلد است.» شاگردان لیونل اسکالونی در مرحله یکشانزدهم نهایی مقابل کیپورد تا آستانه حذف پیش رفتند و تنها در وقتهای اضافه توانستند از این آزمون جان سالم به در ببرند. در مرحله بعد، مصر تا دقیقه ۷۹ با ۲ گل از مدافع عنوان قهرمانی پیش بود اما بازگشت تماشایی با گلهای کریستین رومرو، لیونل مسی و انزو فرناندس، یکی از عجیبترین بازگشتهای تاریخ جام جهانی را رقم زد.
مقابل سوئیس هم داستان تفاوت چندانی نداشت. بازی به وقتهای اضافه کشید و این بار خولیان آلوارس در دقیقه ۱۱۲ با شوتی دیدنی قفل بازی را شکست تا آرژانتین برای دومین بار پیاپی راهی نیمهنهایی جام جهانی شود. شاید کیفیت فنی آرژانتین نسبت به ۴ سال قبل کاهش یافته باشد اما شخصیت قهرمانی و توانایی بازگشت در سختترین لحظات مسابقه، تیم را سرپا نگه داشته.
مسی هنوز تعیینکننده است
لیونل مسی همچنان ستاره اصلی جام جهانی است. کاپیتان آرژانتین با ۸ گل، بهترین گلزن مسابقات محسوب میشود و با گلزنی در ۹ بازی متوالی جام جهانی، رکوردی تاریخی را به ثبت رسانده.
با این حال، بازی مقابل سوئیس شاید مهمترین پیام را برای اسکالونی داشت. برای نخستین بار در این جام، آرژانتین بدون گل مسی برد. سوئیسیها توانستند او را تا حد زیادی از جریان بازی خارج کنند؛ هرچند مسی با ارسال کرنری دقیق، پاس گل نخست تیمش را ثبت کرد و بار دیگر کیفیت تصمیمگیری خود را نشان داد.
نشانههای خستگی در عملکرد فوقستاره ۳۹ ساله دیده میشود. خود مسی بعد از دیدار با کیپورد از خستگی شدید صحبت کرد و در ۲ مسابقه اخیر، برخلاف روزهای اوجش، کمتر توانست با دریبلها و انفجارهای همیشگی جریان بازی را تغییر دهد. حالا پرسش بزرگ این است؛ اگر انگلیس بتواند دوباره مسی را مهار کند، آیا آرژانتین باز هم راهی برای پیروزی خواهد داشت؟
وقت درخشش نسل جدید رسیده
جام جهانی ۲۰۲۶ فقط داستان لیونل مسی نبوده. اگر آرژانتین هنوز در کورس قهرمانی قرار دارد، بخشی از آن به خاطر بازیکنانی است که در لحظات حساس مسئولیت را برعهده گرفتهاند.
خولیان با گل سرنوشتساز مقابل سوئیس، نشان داد میتواند در روزهای خاموش مسی، نقش قهرمان را بازی کند. انزو فرناندس با گل دقیقه پایانی مقابل مصر، آرژانتین را از حذف نجات داد و الکسیس مکآلیستر، کریستین رومرو و لائوتارو مارتینس در مقاطع مختلف مهرههای تعیینکننده تیم بودهاند. شاید بزرگترین دستاورد اسکالونی همین باشد؛ اینکه تیمش دیگر کاملاً وابسته به یک نفر نیست و در حساسترین شبهای جام، بازیکنان دیگری هم توانستهاند بار مسئولیت را به دوش بکشند.
دفاعی که دیگر مثل گذشته نیست
با وجود صعود، نقطه ضعف آرژانتین کاملاً مشخص است؛ خط دفاعی. مدافع عنوان قهرمانی در ۳ بازی اخیر ۵ گل دریافت کرده و بارها با اشتباهات فردی و افت تمرکز، حریفانش را به بازی برگردانده. حتی مقابل سوئیس، تنها یک غفلت کافی بود تا بازی به تساوی کشیده شود.
مقابل انگلیس، چنین اشتباهاتی ممکن است بهایی بسیار سنگینتر داشته باشد. رقیب از سریعترین و خطرناکترین خطوط حمله جام برخوردار است و فرصتهای اندکی را برای مجازات حریف از دست میدهد.
نخستین آزمون واقعی قهرمان؟
تا پیش از نیمهنهایی، بسیاری اعتقاد داشتند آرژانتین مسیر نسبتاً همواری را پشت سر گذاشته است. حالا اما همه چیز تغییر میکند. انگلیس نه کیپورد است، نه مصر و نه سوئیس. تیم توماس توخل از نظر کیفیت فردی، عمق نیمکت و تجربه مسابقات بزرگ، شاید سختترین رقیب آرژانتین از زمان آغاز جام جهانی باشد. برای نخستین بار در این تورنمنت، آلبیسلسته باید برابر تیمی با توانایی تحمیل بازی فنی فیزیکی بایستد.
نبردی فراتر از فوتبال
آرژانتین و انگلیس فقط برای رسیدن به فینال بازی نمیکنند. تاریخ، رقابت میان این ۲ تیم را به یکی از خاصترین دوئلهای فوتبال جهان تبدیل کرده است؛ از «دست خدا»ی دیهگو مارادونا گرفته تا گل قرن، از تقابل دیوید بکام و دیهگو سیمئونه تا حالا، آخرین جام جهانی لیونل مسی. شاید همین پیشینه، حساسیت مسابقه را دوچندان کرده باشد. دیدار میتواند آخرین فصل از بزرگترین داستان فوتبالی لیونل مسی را هم رقم بزند.
آرژانتین هنوز روی پای خود ایستاده. این بار دیگر فقط شخصیت قهرمانی کافی نیست. اگر مدافع عنوان قهرمانی میخواهد یک قدم دیگر به فتح جام نزدیک شود، باید ثابت کند حتی در روز خاموش مسی، همچنان تیمی در حد قهرمانی جهان است.
