عبور از سردار آزمون به خاطر یک «استوری»؛ حذف بهترین راه است؟

به گزارش فوتبال 360، انتشار فهرست ماقبل نهایی تیم ملی برای حضور در جام جهانی، شایعه رواج یافته را تایید کرد: سردار آزمون خط خورده است. سومین گلزن برتر تاریخ فوتبال ایران به دلیل انتشار یک استوری از ملاقاتش با مقامات اماراتی مورد هجمه جریان «خاص» قرار گرفت و خیلی سریع، عرصه بر او تنگ شد. حمله به سردار آزمون در روزهایی که کشور درگیر جنگ 40 روزه بود، شروعی برای پروژه «حذف» یکی از بزرگترین مهاجمان تاریخ فوتبال ایران شد. تلاش‌ها در این زمینه هم به بار نشست و مشخص شد امیر قلعه‌نویی هم به توصیه‌هایی که درباره سردار به او شده، عمل کرده است.

جرم سردار آزمون

سردار آزمون مهاجم تیم ملی ایران که چند صباحی می‌شود در باشگاه شباب الاهلی امارات بازی می‌کند، کارنامه درخشانی در تیم ملی دارد. او با 2 دوره حضور در جام‌های جهانی 2018 و 2022 یکی از باتجربه‌های تیم ملی به شمار می‌رود؛ یکی از همان «بزرگانی» که هر وقت کار قلعه‌نویی در درآوردن بازی گره می‌خورد، «سیبل» می‌شد. با این وجود، فاصله سردار با تیم ملی برای سفر به آمریکا و تجربه جام جهانی سوم، بیشتر و بیشتر شد. راه‌اندازی جریانی هدفمند علیه او، کاری کرد تا کادر فنی تیم ملی، به راحتی چشمش را روی این بازیکن ببندد. جرم؟ همان‌طور که گفته شد، انتشار تصویر ملاقاتش با مقامات دبی در میانه جنگ 40 روزه.

سردار معصوم نیست ولی...

قرار نیست در این سطور از سردار آزمون و اعمالش دفاع شود؛ آدمی، با نیت‌های متفاوت غیرقابل پیش‌بینی است. همین حالا منتقدان سردار هم ادعای معصومیتی نخواهند داشت. از این حیث و با درنظر گرفتن ماهیت انسانی این بازیکن، طبیعی است که او هم بعضی وقت‌ها دست به رفتاری بزند که شاید زمان مناسبی برای انجامش انتخاب نکرده باشد. کما اینکه در همان روزها که سردار به واسطه یک استوری اینستاگرامی مورد حمله جریان خاص قرار گرفت، بازیکن و بازیکنانی بودند که فعل خبرسازتری انجام دادند ولی به درستی مدیریت شدند و به تیم ملی برگشتند. درباره سردار ولی چنین نشد؛ او هم‌سفره دشمنان تلقی شد و با قلم قرمز قلعه‌نویی روبرو شد.

پروژه حذف راه حل درستی است؟

قبل از آنکه سردار آزمون بابت رفتاری غیرفوتبالی مورد نقد قرار بگیرد، مهاجم تیم ملی ایران است؛ یکی از بهترین‌هایش. طبیعی است که می‌توانست بهتر هم باشد ولی در مقایسه با هم‌نسلانش در زمره «تاپ‌ترین»هاست. او برای همین تیم ملی که چند صباحی می‌شود تبدیل به خط قرمز شده و انتقاد از آن بعضی وقت‌ها در زمره «گناهان کبیره» قرار می‌گیرد، عرق ریخته و زحمات زیادی کشیده است. آمار هم گواه چنین ادعایی است؛ اگر در اردوی اخیر خط نمی‌خورد و بازی‌ها را از دست نمی‌داد، چه بسا هنوز هم دومین گلزن برتر تاریخ فوتبال ایران بود. حالا حتی با وجود آنکه دیگر در تیم ملی نیست ولی همچنان فاصله اندکی با مهدی طارمی در جایگاه دوم دارد.

با این حال، رفتار شتابزده با چنین چهره‌ای که کارنامه فنی قابل قبولی دارد، او را یکی دیگر از اهداف پروژه «حذف» قرار داده است؛ ساده‌ترین راه‌حل یک جریان برای نیل به اهداف ترسیم‌شده. مشخص نیست چرا در روزهایی که انسجام و وحدت بیش از هر زمان دیگری نیاز است، پروژه «حذف» اعمال می‌شود. سردار محصول کدام سیستم و چرخه است؟ آیا رفتار قهری با چنین چهره‌هایی در گذشته، نتایج رضایت‌بخشی به همراه داشته که قرار باشد فهرست را با نام آزمون، پروپیمان‌تر کنند؟ همین جریان مشخص، باید پاسخ این سوال را در خلوت مطرح و نتیجه‌گیری کند. 

سردار یکی دیگر از بی‌شمار جوانان مستعدی است که ممکن است مثل خیلی‌ها فکر نکند ولی با عرق ریختن برای پیراهن تیم ملی، وجدانش را راحت و آسوده نگه داشته است. به راستی، تسویه حساب‌های شخصی، آن‌هم با واژگان عامه‌پسندی که این روزها رواج بیشتری پیدا کرده، راه‌حلی برای برون‌رفت از این شرایط است؟