«درگاهی» عضو جدید باشگاه دوتابعیتیهای تیم ملی؛ پدیدهای همسن تاریخ فوتبال ایران!
به گزارش فوتبال 360، ظاهراً با تغییر نام خانوادگی دنیس اکرت به درگاهی، حضور این بازیکن در تیم ملی فوتبال ایران رسمیت پیدا کرده است. حضور بازیکنان دو تابعیتی در تیم ملی هرچند پدیده نوینی به نظر میرسد اما این اتفاق قدمتی به اندازه تاریخ تیم ملی فوتبال ایران دارد.
پیشگامان بازیکنان 2 تابعیتی
حضور بازیکنان 2 تابعیتی، تقریباً از همان اولین روزهای شکلگیری تاریخ تیم ملی آغاز شد. پیرکارلو، دروازهبان لهستانی به خاطر جنگ جهانی به ایران پناهنده شده بود و یکی از نخستین دروازهبانهای تاریخ تاج و تیم ملی بود. کارلو سالها از دروازه تاج حفاظت کرد و 2 بازی ملی هم انجام داد.
امیرمسعود برومند یکی از شاخصترین بازیکنان تیم ملی در سالهای شکلگیری آن بود و 3 گل اول تاریخ ایران به نام این بازیکن ثبت شده است. برومند در میانه دوران بازیگری خود برای تحصیل ایران را ترک کرد و در آن مقطع در چند بازی دوستانه برای تیم ملی لبنان به میدان رفت تا تنها بازیکن بزرگسال تاریخ ایران باشد که در 2 تیم ملی بازی کرده است. برومند در بازگشت ایران دوباره برای تیم ملی در شرایطی به میدان رفت که بازیکن 2 تابعیتی به شمار میرفت.
آغاز عصر جدید با حضور زندی
پس از 2 بازیکن 2 تابعیتی که در سالهای آغازین تیم ملی برای ایران بازی کردند، بیش از نیمقرن در استفاده از این بازیکنان وقفه ایجاد شد. در اوایل دهه هشتاد از گوشه و کنار شنیده میشد که جوانی ایرانیالاصل به نام فریدون زندی در رقابتهای باشگاهی آلمان میدرخشد تا بحث استفاده این بازیکن در تیم ملی مطرح شود.
حضور زندی در آن مقطع بیحاشیه نبود و برخی از مخالفتها در مورد به کارگیری این بازیکن در تیم ملی در محافل فوتبالی شکل گرفت و برخی معتقد بودند که پیراهن تیم ملی برای بازیکنانی است که در زمینهای خاکی ایران عرق ریختهاند نه بازیکنی که تا به حال رنگ ایران را ندیده است. به هرحال، زندی اولین بازی ملی خود را برابر بحرین در مقدماتی جام جهانی 2006 انجام داد و با 30 بازی ملی، 7 گل و 2 پاس گل کارنامه قابل قبولی از خود به جای گذاشت. زندی در ادامه دوران بازیگری خود به فوتبال باشگاهی ایران آمد و برای استیلآذین و استقلال هم توپ زد.
بینالمللیشدن فوتبال ایران با حضور بازیکنان دو تابعیتی
حضور کارلوس کیروش در فوتبال ایران، نقطه عطف به کارگیری بازیکنان دو تابعیتی در تاریخ تیم ملی بود. ایران در سالهای آغاز سرمربیگری کیروش از کمبود بازیکنان شاغل در لیگهای اروپایی رنج میبرد و به همین خاطر، این سرمربی تمام کشورهای اروپایی و آمریکایی را با ذرهبین بررسی کرد تا هر جا بازیکنی که قابلیت دعوت به تیم ملی را داشته باشد را استفاده کند. برخی از این بازیکنان نظیر دنیل داوری، استیون بیتآشور، امید نظری و امیر شاپورزاده حضور طولانیمدتی در تیم ملی نداشتند و در مجموع 15 بازی ملی انجام دادند ولی سایر بازیکنان دو تابعیتی توانستند جایگاه ویژهای در تاریخ تیم ملی دست و پا کنند.
درخشش بازیکنان 2 تابعیتی
اولین بازیکن دو تابعیتی که کیروش از آن استفاده کرد، اشکان دژاگه بود که 59 بار برای تیم ملی به میدان رفت و به بازوبند کاپیتانی تیم ملی هم رسید. رضا قوچاننژاد، دیگر بازیکن 2 تابعیتی بود که در تیم ملی خوش درخشید. این بازیکن در بازیهای نخست خود در نقش ماشین گلزنی ظاهر شد و روند گلزنی مستمری داشت. قوچاننژاد گل حساس صعود ایران به جام جهانی 2014 را زد و تنها گل تیم ملی را در این مسابقات بهثمر رساند. قوچان نژاد با 27 گل بهترین گلزن بین بازیکنان 2 تابعیتی است.
سامان قدوس آخرین بازیکن 2 تابعیتی است که توسط کیروش به تیم ملی فراخوانده شد و حضور این بازیکن تا به امروز ادامه یافته است. قدوس با 68 بازی بیشترین بازی ملی را بین بازیکنان دو تابعیتی انجام داده و با 9 پاس گل، رکورددار پاس گل است. پس از حضور قدوس، زمزمههای حضور چندین بازیکن دوتابعیتی در ایران شنیده شد ولی وقفه نسبتاً طولانی ایجاد شد تا اینکه با حضور دنیس درگاهی این روند ادامه پیدا کرد.
