تحلیل ویلسون از برد مهم آرسنال؛ ذهنیت قهرمانانه بهترین تیم لیگ

به گزارش فوتبال ۳۶۰، آرسنال با پیروزی ارزشمند در خانه لیورپول جایگاه خود در صدر جدول لیگ برتر را تثبیت کرد. جاناتان ویلسون، مفسر و نویسنده مشهور فوتبال در گاردین به تحلیل جایگاه این تیم پرداخته.

آرسنال با ۳ امتیاز اختلاف در صدر جدول لیگ برتر قرار دارد اما با توجه به اینکه منچسترسیتی، تیم دوم جدول احتمالاً با کسر امتیاز قابل‌توجهی روبه‌رو خواهد شد و شاید حتی مجازات سنگین‌تری در انتظارش باشد، شاید فاصله ۵ امتیازی آرسنال با برایتون، تیم سوم جدول، مهم‌تر باشد. فصل توأم با سلطه قهرمان فصل گذشته در حال تحقق است. 

لیورپول روز یکشنبه آرسنال را به دردسر کشید. پیش از پایان نیمه نخست، برای حدود ۲۰ دقیقه لیورپول کاملاً بر حریف مسلط شد و آنفیلد دستکم برای مدتی حال‌وهوای سال‌های طلایی یورگن کلوپ را یافت. در آن دوران انرژی حاکم بر ورزشگاه می‌توانست هر تیم میهمانی را تحت فشار قرار دهد. آرسنال اما از آن مقطع دشوار گذشت، در نیمه دوم خود را بازیابی کرد و با آرامش نسبی به مدیریت مسابقه پرداخت.

آرسنال برای دومین بازی متوالی در لیگ، اجازه نداد لیورپول حتی یک شوت در چارچوب داشته باشد. اگر قرار باشد درسی از این مسابقه گرفته شود، این است؛ لیورپول مانند برایتون نشان داد فشار تهاجمی شدید می‌تواند آرسنال را دچار مشکل کند. در شکست آرسنال مقابل برایتون، پاسکال گروس و کوستولاس از فرصت‌های دشواری بهره بردند. لیورپول در آنفیلد از یک پنالتی مسلم محروم شد. یورین تیمبر پیراهن الکساندر ایساک را کشید و این صحنه یک لحظه بد دیگر برای VAR به شمار می‌رفت. عدم اعلام پنالتی عملاً بازیکنان را به زمین افتادن و برجسته کردن برخوردها تشویق می‌کند. کمی بعد، الکسیس مک‌آلیستر با ضربه سر بدون مزاحمت، توپ را به بالای دروازه فرستاد. همین اتفاقات تفاوت را رقم زد چون آرسنال به حریفانش فرصت‌های زیادی نمی‌دهد.

 آن‌ها در بستن بازی‌ها مهارت دارند. ازری کونسا به‌ویژه در مسابقه روز یکشنبه عملکردی درخشان داشت. آرسنال همچنین نیمکت قدرتمندی دارد. سیاست باشگاه به‌جای جذب تعداد محدودی از بهترین بازیکنان ممکن در افزایش عمق ترکیب خلاصه می‌شود. به همین دلیل، مطرح شدن نام وینیسیوس جونیور در تابستان برای پیوستن به تیم تا این اندازه غیرمنتظره بود. سیاست مورد اشاره باعث نارضایتی برخی شده اما در عمل موفقیت‌آمیز نشان داد. آرسنال روز یکشنبه لوئیس‌اسکلی، پیرو هینکاپیه، ویکتور یوکرس و میکل مرینو را برای حفظ برتری  وارد زمین کرد؛ بدون آنکه کیفیت تیم افت محسوسی داشته باشد. مشکل لیورپول در مقایسه با آرسنال اما فقط به کیفیت فردی بازیکنان محدود نمی‌شود؛ تعویض‌ها، تعادل ترکیب را برهم می‌زند. پس از ورود دومینیک سوبوسلای به جای تری نیونی، لیورپول دیگر نتوانست کنترل واقعی مسابقه را در دست بگیرد.

 آرسنال تساوی در پایان نیمه نخست را به پیروزی در پایان مسابقه تبدیل می‌کند؛ این اتفاق تاکنون ۷ بار رخ داده. با این حال، پیروزی در مسابقات به‌تنهایی تمام ماجرا نیست. داشتن ترکیبی عمیق‌تر امکان چرخش بیش‌تر بازیکنان را فراهم می‌سازد. از خستگی بازیکنان در ادامه فصل جلوگیری می‌کند و در صورت وقوع مصدومیت، پوشش مناسبی برای تیم فراهم می‌آورد. البته عمق ترکیب آرسنال هفته گذشته برای عبور از فلیت‌وود در جام اتحادیه کافی نبود؛ هرچند احتمالاً این تیم در طول فصل با بازی‌هایی به دشواری آن مسابقه در سواحل لانکاشر روبه‌رو نخواهد شد.

هنوز سه‌چهارم فصل باقی مانده و آرسنال در مقطع مشابه فصل گذشته هم موقعیت بسیار خوبی داشت.  تیم پس از ۹ مسابقه، با ۴ امتیاز اختلاف بالاتر از بورنموث، تیم دوم جدول قرار داشت. انتظار می‌رفت آرسنال فصل را با اقتدار به پایان برساند اما چنین اتفاقی رخ نداد و افت تیم در بهار باعث شد شرایط از مسیر پیش‌بینی‌شده فراتر برود. مانند امروز، احساس عمومی این بود آرسنال نه‌تنها تیم بسیار خوبی است، بلکه هیچ‌یک از رقبایش تهدید جدی به شمار نمی‌روند. آرسنال این فصل خاطره قهرمانی را هم با خود دارد و به نظر می‌رسد فشار روانی ناشی از ۳ نایب‌قهرمانی متوالی تا حد زیادی کاهش یافته. تیم از خود مقاومت و استحکام بالایی نشان داده و همین ویژگی نخستین پیروزی‌اش در آنفیلد از سال ۲۰۱۲ و همچنین پیروزی در زمین ناتینگام‌فارست پس از ۲ تساوی بدون گل متوالی در ورزشگاه سیتی‌گراند را به همراه داشته. 

آرسنال اکنون در ورزشگاه‌هایی امتیاز می‌گیرد که در گذشته بارها در آن‌ها ناکام مانده بود. منچسترسیتی فصل گذشته از نظر مقاومت و استحکام عملکردی فراتر از انتظارات داشت. این بار ممکن است شرایط متفاوت باشد؛ آن هم نه‌فقط به دلیل احتمال کسر امتیاز سنگین. سیتی پس از ۷ پیروزی متوالی، ۲ مسابقه پیاپی لیگ مقابل استون‌ویلا و برایتون را باخت اما ضعف‌های آشکار امروز از ابتدای فصل هم قابل مشاهده بود؛ می‌توان از فضای پشت خط دفاعی پیش‌تاخته بهره برد.

لیورپول با هدایت آندونی ایرائولا به‌تدریج در حال پیدا کردن انسجام است. هنوز به هماهنگی کامل نرسیده و در هر صورت ۹ امتیاز با صدر جدول فاصله دارد. چلسی یک امتیاز بیش‌تر از لیورپول اندوخته اما همچنان تیمی در حال شکل‌گیری است. برایتون احتمالاً بهترین تیم در میان سایر مدعیان نشان داده اما عمق ترکیب لازم برای تبدیل شدن به مدعی قهرمانی را در اختیار ندارد. 

 آرسنال با فاصله‌ای قابل‌توجه بهترین تیم لیگ است. مساله فقط عمق ترکیب، هماهنگی تیمی و تنوع بالای موقعیت‌های منجر به گلزنی تیم نیست. آرسنال اکنون به خودباوری رسیده و در ورزشگاه‌هایی امتیاز می‌گیرد. اگر تیم تا عید پاک اختلاف امتیاز قابل‌توجهی با رقبایش ایجاد کند، این اتفاق تأثیر بسیار مثبتی بر عملکردش در رقابت‌های اروپایی می‌گذارد. آرسنال هنوز موفق به تاج‌گذاری اروپایی نشده.