شوک فرانس فوتبال به رافینیا؛ غیبت در لیست نهایی

رافینیا در فصل قبل با وجود مصدومیت‌های متعدد (حداقل ۵ دوره مصدومیت و عمدتاً در ناحیه ران) در ۳۳ بازی برای بارسلونا ۲۱ گل و ۸ پاس گل به ثبت رساند. آمار او در لالیگا قابل توجه بود؛ در ۲۲ حضور، ۱۳ گل و ۳ پاس گل. تیم تحت هدایت هانسی فلیک با حضور او نرخ برد بالایی داشت و بدون حضورش این رقم به‌ طور محسوسی کاهش می‌یافت. او همچنین در سوپرجام اسپانیا عملکرد درخشانی داشت و ۴ گل زد. تعداد بازی‌های محدودش در مقایسه با فصل قبلی (۵۷ بازی، ۳۴ گل و بیش از ۲۰ پاس گل) و ناکامی نسبی برزیل در جام جهانی ۲۰۲۶ از عوامل اصلی حذف او عنوان شده.

رسانه‌هایی مانند مارکا غیبت رافینیا را در کنار حذف پدری و دنی اولمو از بارسا و کریستیانو رونالدو از بزرگ‌ترین شوک‌های فهرست دانستند. در مقابل، فهرست پر از بازیکنان پاری‌سن‌ژرمن (حدود ۱۰ نفر) و اسپانیایی‌های قهرمان جام جهانی مانند لامین یامال، رودری، فرران تورس و پائو کوبارسی بود. این ترکیب نشان می‌دهد موفقیت تیمی در سطح ملی و قاره‌ای همچنان وزن سنگینی در رأی‌گیری دارد.

به عقیده طرفداران بارسا، رافینیا لایق حضور در ۳۰ نفر بود. او با وجود مصدومیت‌ها، بهره‌وری بالایی داشت و با میانگین نزدیک به ۰٫۸۷ گل در هر ۹۰ دقیقه، نقش محوری در خط حمله بارسا ایفا کرد. بازیکنانی با آمار مشابه یا کم‌تر به دلیل موفقیت‌های تیمی وارد فهرست شدند.

در سوی دیگر، منتقدان معتقدند معیارهای توپ طلا فراتر از آمار فردی است. تعداد بازی‌های کم، غیبت‌های طولانی و تأثیر محدود در صحنه بین‌المللی باعث شد رافینیا نتواند جایگاه خود را حفظ کند. فصل قبل او ۵ شد اما امسال رقابت شدیدتر و تأثیر جام جهانی پررنگ‌تر به نظر رسید. حضور بازیکنانی مانند هری کین، امباپه، هالند و مسی فضای فهرست را تنگ‌تر کرد.

این بحث بار دیگر سوال قدیمی را مطرح می‌کند؛ باید بیش‌تر به عملکرد فردی پاداش دهند یا به موفقیت جمعی و تأثیرگذاری در تورنمنت‌های بزرگ؟ رافینیا با شروع درخشان فصل جدید (۶ گل در ۴ بازی ابتدایی لالیگا) نشان داده همچنان در اوج است اما برای فصل گذشته، رأی‌دهندگان او را خارج از ۳۰ نفر دیدند. مراسم نهایی در ۲۶ اکتبر برگزار می‌شود و این غیبت احتمالاً تا آن زمان موضوع گفت‌وگو باقی خواهد ماند.