تغییر جذاب در پوشش تلویزیونی جام جهانی؛ افزایش کیفیت دوربین داور
به گزارش فوتبال ۳۶۰، همه نوآوریهای فیفا در این دوره از جام جهانی مردان با استقبال و محبوبیت میان هواداران روبهرو نشده اما در میان شلوغیهای روز افتتاحیه، به نظر میرسید یک موفقیت بزرگ رقم خورده؛ چشمانداز جدید و ارتقایافته «دوربین داور».
یک دوربین کوچک، باکیفیت و دارای «لرزشگیر» به عنوان بخشی از تجهیزات روز مسابقه، به هدست داور متصل شده. پیرلوئیجی کولینا، داور باسابقه و سرشناس ایتالیایی و رئیس کمیته داوران فیفا پیش از آغاز تورنمنت گفت: «ما فکر میکنیم این فرصت خوبی است تا به بینندگان تجربهای جدید ارائه کنیم؛ از زاویه دیدی که پیش از این هرگز وجود نداشته است.» فیفا سال گذشته نسخه ابتداییتر و سنگینتر این فناوری را در جام جهانی باشگاهها آزمایش کرد و لیگ برتر انگلیس گهگاه به سراغ آن رفته است. با این حال، استفاده از آن در انگلیس در گذشته بیشتر روی صحنههای درگیری متمرکز بود. ادغام این دوربین در پوشش تصویری جام جهانی متفاوت از آب درآمد. تا اینجای کار و در ۲ مسابقه نخست، از دوربین داور برای نمایش بازپخش گلها از زاویهای منحصربهفرد استفاده شده و عمق بیشتری به تماشای بازی از خانه بخشیده.
گل رائول خیمنس برای مکزیک در برابر آفریقای جنوبی از زاویه دید ویلتون سامپایو نشان داده شد. داور مجبور بود خود را با سرعت حرکت بازیکنان همگام و به سرعت یک ارسال زیبای توپ به داخل محوطه را دنبال کند. این نما به خوبی نشان داد در لحظهای شبیه به آن، چقدر از جریان بازی پشت سر داور یا خارج از دید محیطی او اتفاق میافتد. بازپخش موقعیتها به وضوح نشان میدهد داوران چقدر باید به جریان بازی نزدیک بمانند.
این دوربین مرزهای فوقالعاده باریکِ تصمیمگیری در زمین را به تصویر میکشد. گل اول کریچی برای جمهوری چک نشان داد امین عمر (داور مسابقه) از نظر بینایی باید چه حجم عظیمی از اطلاعات را در لحظه دریافت کند.بازیکنان در لبه محوطه ششقدم روی توپ هجوم آورده بودند و تیم داوری باید در کسری از ثانیه قضاوت میکرد بازیکن در موقعیت آفساید، مانع دید کیم سونگگیو (دروازهبان کره جنوبی) شده یا خیر. البته کمکداور ویدئویی (VAR) همیشه در پشت صحنه حضور دارد اما دوربین داور سرعت بالای بازی در بالاترین سطح فوتبال جهان را به شکلی به تصویر میکشد که نمای دوربینهای مستقر در ارتفاع بالا یا حتی نشستن روی سکوهای استادیوم، هرگز نمیتواند آن را به طور کامل منتقل کند.
آیا این زاویه دیدِ تازه باعث خواهد شد تماشاگران تلویزیونی ناگهان موجی از مهربانی و درک متقابل را نسبت به فشار روانی شدید روی داوران ابراز کنند؟ هنوز مشخص نیست. ما هنوز با یک اشتباه فاحش و جنجالی از سوی تیمهای داوری مواجه نشدهایم اما با وجود صد مسابقه باقیمانده، احتمال اینکه چنین اشتباهی در طول مسیر رخ ندهد، بسیار کم به نظر میرسد. نوآوری نشان میدهد نحوه ارائه فوتبال در تلویزیون از صنعت بازیهای ویدئویی الگوبرداری میکند.
با وجود جدایی فیفا و شرکت EA Sports، طراحان گرافیک و جلوههای تعاملی در این نهاد کاملاً بر اساس سناریوی بازیهای ویدئویی پیش میروند. به گرافیکهای براق مربوط به ترکیب ابتدایی تیمها دقت کنید. تصویر دیجیتالیشده بازیکنان با مونتاژهای واقعگرایانه و لایههای اطلاعاتی پر از داده دقیقاً یادآور صفحات بارگذاری و فهرست بازیهای ویدئویی هستند. از سوی دیگر، زاویه دید اول شخص همان روشی است که میلیونها بازیکن در بازیهایی مانند «فورتنایت» و «کال آو دیوتی» آن را تجربه میکنند.
دوربین داور بینقص نیست و فناوری لرزشگیر قطعاً هنوز جای پیشرفت دارد اما این یک روش جدید و جذاب برای هواداران خانهنشین است تا تجربه کنند قرار گرفتن در قلب ماجرا روی یکی از بزرگترین عرصههای جهان چه حس و حالی دارد. در میان تمام تصمیمات ناموفق اخیر فیفا، این نوآوری شاید به نوعی آینده پخش زنده مسابقات فوتبال را به ما هدیه داده باشد.
