تحلیل عملکرد لامنس در منچستریونایتد؛ «شیاطین سرخ» دیگر زیر فشار نمی‌شکنند!

به گزارش فوتبال 360، پیروزی منچستریونایتد مقابل اورتون در هفته بیست‌وهفتم لیگ برتر انگلیس، برای همه تماشاگران مسابقه، یک تجربه نه‌چندان دلپذیر بود. دیدار نه‌تنها هیجان‌انگیز و پرحادثه نشد، بلکه هر ۲ تیم در شکستن خط دفاعی یکدیگر مشکل داشتند. در نهایت منچستریونایتد در فاز انتقال به‌لطف نبوغ کونیا و فرصت‌طلبی ششکو، دروازه میزبان را گشود.
این بازی درگیرانه و بسیار فیزیکی دنبال شد. کوبی مینو در استوری اینستاگرامش آن را با مسابقات مشهور کشتی کج مقایسه کرد. پست مینو به‌طور مشخص به درگیری‌های بازیکنان ۲ تیم در جریان هر ارسال کرنر اورتون در نیمه دوم اشاره داشت. «تافی‌ها» تلاش کردند عکس‌العمل را برای خط دفاع و دروازه‌بان منچستریونایتد، سنه لامنس، تا حد امکان دشوار کنند. 
مماشات داور در این لحظات با حرکات فجیع بازیکنان اورتون در این صحنه‌ها، دست‌کم عجیب بود. با این حال اورتون نتوانست از هرج‌ومرج در محوطه شش قدم مقابل دروازه منچستریونایتد، بهره ببرد و بازی را بدون گل زده با شکست ترک کرد.

اعتمادبه‌نفس زیر بمباران

تیم میزبان در نیمه دوم 9 کرنر به دست آورد. فقط 3 تیم در یک نیمه توانسته‌اند از این آمار عبور کنند! از مجموع 10 کرنر اورتون در کل مسابقه، بازیکنان این تیم فقط در یک مورد اولین ضربه به توپِ ارسالی را زده و توپ را در محوطه جریمه منچستریونایتد با موفقیت لمس کردند. در سایر ارسال‌ها، منچستریونایتد به‌ خوبی در برابر این بمباران نفس‌گیر ایستاد و هواداران اورتون با ناباوری ورزشگاه را ترک کردند.
لنی یورو و هری مگوایر بابت نحوه مدیریت این شرایط، شایسته تحسین هستند اما چشمگیرترین نکته، کارآمدی لامنس روی خط دروازه تحت فشار شدید بود. به نظر می‌رسید دیوید مویس، سرمربی اورتون به توانایی این سنگربان جوان در مدیریت چنین شرایطی شک داشته زیرا در کنفرانس خبری پس از بازی گفت انتظار نداشت دروازه‌بان به این خوبی عمل کند!

لامنس «فوق‌العاده درخشان» بود و مویس او را «بهترین بازیکن دیدار» نامید. قابل درک است هواداران منچستریونایتد با دیدن ارسال پشت ارسالِ کرنرهای اورتون به دهانه دروازه تیمشان مضطرب شده باشند چون در سال‌های اخیر به دیدن فروپاشی دروازه‌بان‌های تیمشان زیر چنین فشاری عادت کرده بودند.
نه آندره اونانا و نه آلتای باییندیر در موقعیت‌های مشابه در چند سال گذشته، عملکرد خوبی نداشتند. حتی داوید دخیا هم در کرنرها، لحظات متزلزلی را تجربه می‌کرد اما لامنس دوشنبه‌ شب در تمام طول بازی کنترل اوضاع را در دست داشت. این خود دستاورد مهمی بود.
دروازه‌بان بلژیکی حتی پیش از پیروزی در ورزشگاه هیل دیکنسون هم فصل بسیار خوبی را سپری می‌کرد: فصلی که نخستین روزهای حضور سنگربان جوان در دشوارترین لیگ جهان است. نمایش او در مرسی‌ساید، شاید بهترین نمونه از میزان اطمینان‌بخشی یک دروازه‌بان به تیمش بود و نسبت به اونانا و باییندیر، تفاوت عملکردش را نمایان کرد. به همین علت منچستریونایتد نسبت به خرید او اصرار ورزید و در نهایت به همه گزینه‌ها ترجیحش داد.

لامنس در دیدار با اورتون، در جریان 5 ارسال کرنر اورتون اولین تماس با توپ را داشت. آمار به‌طور مشترک بیشترین میزان برای هر دروازه‌بان روی ضربات کرنر در یک بازی از فصل جاری لیگ برتر است.
 مهار کرنرها، ویژگی برجسته بازی‌های منچستریونایتد در فصل جاری نیست. پیش از دیدار دوشنبه شب، میانگین 0.55 تماس اول با توپ در ضربات کرنر در هر ۹۰ دقیقه، سنگربان بلژیکی را در رتبه هجدهم از میان 29 دروازه‌بانی قرار می‌داد که در فصل 26-2025 لیگ برتر به میدان رفته‌اند.
این اما به معنای ضعف لامنس در این زمینه تلقی نمی‌شود. اطمینان کلی، خونسردی و شایستگی او باعث شده تیم‌ها کم‌تر از دوران اونانا، سنگربان تیم را در کرنرها هدف بگیرند. وقتی دروازه‌بان حریف را نقطه ضعف ندانید، کمتر ارسال‌ها را زیر تیرک افقی دروازه او می‌فرستید تا اشتباه کند!

دروازه‌بان دیگر نقطه ضعف منچستریونایتد نیست

به همین ترتیب، آمار کم‌شمار تماس‌های اول لامنس با توپ در ارسال کرنرها (11) پیش از دیدار دوشنبه شب، می‌توانست بازتابی از تصمیم‌گیری کارآمد او باشد. صرف اینکه دروازه‌بان زودتر از بقیه توپ را لمس کند، الزاماً به معنای تصمیم درستش نیست؛ هرچند ۵ مورد لمس توپ موفق او مقابل اورتون، همگی تصمیم‌های صحیح از جانب یک دروازه‌بان بودند.
اورتون در جریان بازی تهدید هجومی چندانی نداشت و محتمل‌ترین مسیرشان برای گل، انتخاب ضربات ایستگاهی نام داشت. لامنس اما در میان کشتی گرفتن‌ها و درگیری‌های فجیع بازیکنان، آرامش خود را حفظ و تلاش‌های اورتون را در این مورد بی‌اثر کرد.

چه بسا اورتون در روزی دیگر، از یکی از این کرنرهای پرشمارش بهره می‌برد؛ وقتی لامنس حداقل آمادگی این چنین با اعتماد به نفسی نداشت. با این حال، اگر داده‌ها را کنار بگذاریم و صرفاً با اطمینان به چشمان غیرمسلح قضاوت کنیم، کرنرها و ارسال‌های تیم‌ها در این فصل لیگ برتر، هرگز لامنس را به دردسر نینداخته‌اند.
همزمان با ارسال‌های حریفان در جریان بازی، او 5.7 درصد از 244 ارسال حریفان را با موفقیت مهار کرده. تنها 7 دروازه‌بان آمار بهتری دارند و لامنس از همه آن‌ها، به‌جز یک نفر، با ارسال‌های بیش‌تری در جریان دیدارها مواجه شده است.
این موضوع فصل گذشته در آنتورپ نقطه قوت او بود و فاصله‌اش با اونانا قابل توجه به نظر می‌رسد. اونانا اکنون به صورت قرضی در ترابزون اسپور بازی می‌کند و از ابتدای فصل گذشته تنها 4.4 درصد از ارسال‌ها (شامل کرنرها) را در تمام رقابت‌ها مهار کرده.
این رقم برای لامنس در همین بازه زمانی، 7.6 درصد مهار موفق بوده. دروازه‌بان کامرونی در 2 فصل حضورش در لیگ برتر فقط 3.5 درصد ارسال‌ها را مهار کرد.

کوه بلندِ پرغرور

در فوتبال، معدود رفتارهایی از دروازه‌بان وجود دارد که به اندازه مهار مقتدرانه ارسال‌های هوایی به محوطه جریمه، حس اطمینان‌بخشی ایجاد کند. حتی اگر آمار لامنس نشان ندهد به اندازه بهترین دروازه‌بان‌های لیگ برتر در انجام این کار موفق بوده، دلیلی برای نگرانی درباره عملکردش وجود ندارد.
بازی مقابل اورتون، این موضوع را به اثبات رساند و اعتماد به نفس لامنس به هم‌تیمی‌هایش، او را شایسته‌ترین سنگربان برای آینده بلند مدت و تشویق شدن مداوم در اولدترافورد معرفی می‌کند.
لامنس نمایش‌های پرزرق‌وبرق ندارد. او مثل فابین بارتز سرگرم‌کننده نیست و حتی می‌توان گفت بازی با پاهایش نسبت به اونانا، حتی ضعیف‌تر بوده. ثبات، تداوم و سادگی عملکرد، لامنس را متمایز کرده و اعتماد ایجاد شده توسط او در محبوبیتش بین اعضای تیم تاثیرگذار بوده.

شایستگی لامنس، فقط به مهار ارسال‌ها محدود نیست. او در مهار ضربات سنگین بازیکنان حریف به سمت دروازه‌اش قابل اتکا بوده. بر اساس فاکتور «امیدگل رقیب»، مهارهای لامنس از دریافت 5.5 گل بیش‌تر از حد انتظار در دیدارهای منچستریونایتد جلوگیری کرده.
از زمان اولین بازی لامنس با پیراهن منچستریونایتد در 4 اکتبر، هیچ دروازه‌بانی در لیگ برتر به این آمار درخشان نمی‌رسد.اونانا نه‌تنها در ارسال پاس‌هایش اشتباه می‌کرد، بلکه برخی از پرهزینه‌ترین خطاهایش مربوط به ناتوانی در مهار شوت‌هایی با درصد انتظار مهار بالا بود.
اونانا به‌طور میانگین، هر 1033 دقیقه در تمام رقابت‌ها یک اشتباه منجر به گل داشت. لامنس 1980 دقیقه بدون مرتکب شدن چنین اشتباهی بازی کرده. باییندیر حتی غیرقابل اطمینان‌تر جلوه کرد  و هر 520 دقیقه روی دروازه منچستریونایتد، یک خطای منجر به گل داشت.

از تیم مضطرب به تیمی با اعتمادبه‌نفس

موضوع فراتر از خود اشتباهات است. بله، بسیاری از آن اشتباه‌ها، مخرب و باعث از دست دادن امتیاز بودند اما اضطراب تیمی و عدم اطمینان مدافع‌ها نسبت به عملکرد سنگربان تیمشان، مهم‌تر بوده. این احساس برای داشتن یک ساختار دفاعی مستحکم هرگز مناسب نیست 
لامنس دروازه‌بان بی‌نقصی نیست اما قابل اعتماد بودنش را بیش از پیش اثبات می‌کند. اونانا از جنبه‌های مختلف غیرقابل اتکا بود و بنابراین اعتماد هواداران را جلب نکرد. چنین احساسی قطعاً به بازیکنان هم منتقل می‌شد و تیمی مضطرب را روانه میدان می‌کرد. 
اکنون اما به نظر می‌رسد منچستریونایتد با حضور لامنس روی خط دروازه، قلبش را در جریان دیدارها در دستانی امن و مطمئن قرار می‌دهد. دیگر هر توپ ارسالی به سمت دروازه شیاطین سرخ، باعث نمی‌شود هواداران منچستریونایتد ناخود‌آگاه چشمانشان را بر تماشای صحنه ببندند.